WRAKDUIKEN m/s "ZEEDUIKER-II"

Op 4 mei 2007 om 16.16 uur vertrok het hieronder beschreven sportduiker supporters zeeschip Zeeduiker-II naar Zuid/West Engeland, Exeter, om aldaar zijn laatste jaartjes als woonboot te gaan pensioneren. Ondanks dat blijven de herinneringen en de duikervaringen in het wrakduiken erg levendig. De eigenaar van de website is nog erg actief met het opleidingen voor nieuwe sportduikers. Neem gerust contact op: www.3sun.nl


| historie | organisatie | schip | bootjesvirus | avontuur | club | besluitvorming | aanhang | veiligheid | opleidingen | werving | verkoop |

HISTORIE

In 1986 was er een groepje ondernemende sportduikers die de mening hadden, dat 't Noordzee-wrakduiken goedkoper zou moeten kunnen. Er werden snode plannen gesmeed om door de verwerving van een eigen zeeschip dit ook te kunnen bewerkstelligen. Er werd een belangenclub opgericht. Die vereniging droeg de naam "Aquarisch Archeologisch Verbond", inclusief de notariële stukken en de inschrijving bij de Kamer van Koophandel. In mei 1987 was het dan eindelijk zover. Het oog was gevallen op een garnalen / mosselkotter, met de naam "Res Nova", wat betekent "Gaan voor het onbekende!". Na de verwerving werden meteen de eerste stappen gezet om dit schip vaarklaar te krijgen voor het sportduiken. Dat daar vervolgens nog een jaar over heen zou gaan, dat had niemand van die groep zich van tevoren gerealiseerd.

Sportduikers aan boord van de Zeeduiker II.

Sportduikers aan boord van de Zeeduiker II.

| omhoog |

DE ORGANISATIEVORM

Een zogenaamde rederij, genaamd "Res Nova" en de vereniging "Aquarisch Archeologisch Verbond", afgekort AAV. De vereniging was en is het actieve clubje, dat zich met het schip bezig hield. De rederij was automatisch van rechtswege ontstaan toen het schip werd gekocht en werd vervolgens langzamerhand slapende. Aan de AAV verbondenen hoopten op een gestaagde groei van gelijk gestemden uit de sportduikwereld. Helaas was dat laatste niet echt het geval. Dit kwam mede ook door de gebrekkige public relations acties vanuit de vereniging. Maar de fanatieke sportduiker wist ons wél te vinden. Deelname gebeurde door eerst veel mee te gaan duiken en daarna deel te nemen aan evenementen ten behoeve van het onderhoud en daarin een bijdrage te leveren. Hierdoor werd men langzaam opgenomen in de duikvriendenclub AAV.

Wrakduiker op de Zeeduiker II met buit.

| omhoog |

HET SCHIP

De omgebouwde kotter ex. "Res Nova", werd omgedoopt in de m/s "ZEEDUIKER-II" (nummer 1 werd de rubberboot). Op de "ZEEDUIKER-II" werd een zware hoge druk compressor geplaatst, om tijdens de vaart de duikflessen snel te kunnen vullen. Apparatuur werd verworven en geïnstalleerd om ook de op de Noordzee bodem aanwezige scheepswrakken te kunnen lokaliseren. Een soort laad- / hijs- / takelsysteem voor de wat zwaardere en grotere voorwerpen, die de zee aan de duikers prijs wilde geven, werd eveneens operationeel. Ook werd het hoofddek van volledig RVS-plaat gemaakt om het zeewater niet al te veel invloed te laten uitoefenen op het schip. Helaas was en is het schip niet groot genoeg om heel veel mensen mee te nemen en hield het aantal op bij ongeveer 15 sportduikers. De individuele sportvissers konden op de kentering tussen de getijdenstromen door hun hart nog ophalen in het wrakvissen, als de sportduikers uit het water waren. Dat werd al snel door de club als een zinnig tijdverdrijf ervaren. Vooral als de consumptie ervan ook geregeld werd aan boord, middels een barbecue. Gezellige momenten na het sportduiken, waren hierin dan ook weer sfeerbepalend voor de club.

Onderhoud aan de Zeeduiker.

Onderhoud aan de Zeeduiker II.

| omhoog |

HET BOOTJESVIRUS

Allen hadden en/of kregen nu, bevangen door het zogenaamde "bootjesvirus", het streven om niet aan kapitaalvernietiging te willen doen en wilden dan toch maar kost wat kost, de doelstelling van het "Sportduiken op de Noordzee" blijven volgen. Dit was tot op heden ook ieder jaar gelukt, de hypotheek die op het schip rustte is onderhand afgelost. De contributies en donaties kwamen volledig ten goede van het schip. De vereniging AAV, had natuurlijk in de loop der tijd de nodige persoonswisselingen ondergaan en het Sportduiken op de Noordzee was er in die tussentijd ook niet goedkoper op geworden. Dat mocht de pret niet drukken, vooral als men bedenkt dat iedereen zoveel mogelijk wilde sportduiken en uitvaren. Dit stond eigenlijk in schril contrast met de gewone duikverenigingen waarbij men al moeite heeft om evenementen te vullen. Behalve voor de opleidingen, die maar weinig in deze club zijn voorgekomen.

De Zeeduiker is voorzien van een takelinrichting.

De Zeeduiker II is voorzien van een takelinrichting.

| omhoog |

HET AVONTUUR

Er werd dus vaker op de Noordzee gedoken en de keuze van het te "bezoeken" scheepswrak was ook veel vrijer en er was simpel meer eigen keus voor "echt" avontuur. Af en toe zelfs werd er zelfs een nieuw kruisje op de zeekaart geplaatst. Dat zorgde dan ook weer voor de nodige spanning in het sportduiken en het Noordzeewrak bezoek. Bij tijd en wijle "vonden" de ondernemende verenigingsleden, ook wel eens lucratievere voorwerpen op de Noordzeebodem, waarmee dan de extra kosten aan het schip laag gehouden kon worden. Veel brons, koper, pijpen en afsluiters, die hun weg naar de handelaren van oude metalen kregen. Ook kunnen de verenigingsleden nu onderling tegen elkaar zeggen dat ieder van hen, een zelfde complete patrijspoort had opgedoken. Welke club kan dit ook? Weinigen…

Met de Zeeduiker op de Noordzee op weg naar een wrakduik.

Sportduikers met de Zeeduiker II op de Noordzee op weg naar een wrakduik.

| omhoog |

DE CLUB

De club Aquarisch Archeologisch Verbond (afgekort: AAV) bestaat nu nog uit 7 actief sportduikende personen. Waaronder een volledig gecertificeerde duikinstructeur, volgens de Nederlandse Onderwatersport Bond en ander organisaties. De AAV zelf is als vereniging niet aangesloten bij de NOB, om redenen dat de Bond een minimaal aantal van 15 personen eist en contributies die zinvoller besteed konden worden in het schip. Eens was het aantal leden op de club AAV dubbel zo groot. Dit kwam doordat elke aandeelhouder van het schip automatisch lid moest zijn van de vereniging. Later is daarvan afgestapt omdat contributieplichten een te zware wissel op het geheel bleven drukken en conflicten in de achterstand ervan ontstonden. Dit heeft men toen administratief opgelost door gezamenlijk regeltjes op te stellen.

De compressor aan boord van de Zeeduiker II om duikflessen duikklaar te maken.

| omhoog |

DE BESLUITVORMING

De vereniging is/was democratisch in haar besluiten. Door de opleidingsgraad van de deelnemers was het altijd zo dat de vele besluiten met meerderheid van stemmen genomen konden worden, veel al buiten de normale vergaderingen om. Dit hield in dat het vaak komen ook meer medezeggenschap betekende. Dit vond iedereen van het schip logisch, want ze is alleen moeilijk te bevaren. De gebruikers van het schip vonden zo veel sneller uit als er iets verkeerd zat. Of dat er iets vernieuwd moest worden of dat de regeltjes veranderd moesten worden. Eigenlijk kon men stellen dat elk evenement op de Noordzee of in de haven een vergadering was, waarbij de activiteiten natuurlijk altijd voor een ontspannen sfeer zorgden. Hierdoor had de club een modus gevonden tussen de toch wat trage verenigingsstructuur en de stichtingsvorm. Dat ging zelfs zover dat de aanhang van de leden, gewoon konden meepraten en ook hun argumenten op tafel konden leggen. De beste oplossingen, de beste redenen werden dan al snel door de groep aanvaard. Een paar stellingen waren daarbij de enige leidraad, te weten:

Deklierinrichting op wrakduikschip de Zeeduiker.

Deklierinrichting op wrakduikschip de Zeeduiker II.

| omhoog |

DE AANHANG

Daar omheen zijn/waren er veel belangstellenden die af en toe ook eens wat van zich lieten horen. Om meevaarbelangen, bereidwilligheid tot kleine hand- en spandiensten en verder de club te ondersteunen en toch hun aanwezigheid blijvend benadrukken. Structureel was het maar een zeer kleine harde kern fanaten die het zeeschip "ZEEDUIKER-II" drijvende hielden. Er werd daarin niet geschuwd om opleidingen te gaan volgen om vervolgens de nodige kennis in huis te halen. Deze werd vervolgens dan weer overgebracht op alle andere leden.

Dektrommel aan boord van de Zeeduiker.

Dektrommel aan boord van de Zeeduiker II.

| omhoog |

DE VEILIGHEID

De veiligheid stond bij de vereniging hoog in het vaandel. Economisch gezien schortte het hier en daar nog wel eens aan. Zo kon men maar een enkele dinghy aan boord tegen komen. Doch voor een alternatief was er wel gezorgd. De rubberboot, die permanent operationeel moest zijn, om afgedreven sportduikers uit het water te kunnen vissen, of om hefballonnetjes met ballast aan boord te kunnen krijgen en op te halen. Met de veiligheid werd absoluut niet gespot, in elk compartiment zijn nog brandblussers geïnstalleerd. De leden attenderen elkaar erop als iemand daar een loopje mee wilde nemen. Zonodig werd die persoon dan bijgestaan om te helpen, het veiliger te doen. Zowel het zeeschip als het sportduiken op de Noordzee, is niet voor elk weertype geschikt. Dat hield in dat, alvorens er uitgevaren werd er in de lucht moest worden gekeken of wel aan de voorwaarden van uitvaart werd voldaan. Voornamelijk met de voorkeur maximaal windkracht 4 Beaufort met voorkeur uit het Oosten of Zuidoosten. In ieder geval moest het erop lijken en/of het moest windstil zijn. Mistig weer en weersverwachtingen op zware wind of storm was dus uit den boze. De ervaringen leerden dat er dan altijd lekker gevaren en gedoken zou kunnen worden. Zeeziekte kwam helaas ook wel voor onder de bezoekers, doch kon door het weer vaak tot het minimale beperkt blijven.

Hier weer een onbekend scheepswrak!

Hier weer een onbekend scheepswrak!

| omhoog |

DE OPLEIDINGEN

Die vonden aan de hand van de behoefte plaats. Iedereen mag zich natuurlijk voor elke opleiding inschrijven, doch duikopleidingen werden er niet expliciet gegeven in de vereniging. Dit was mede sfeerbepalend geworden in de club. Iedereen werd voor vol aangezien als je maar goed dook. Wel lag er de eis aan de kwalificatie sportduiker. Dat moest minimaal 2* NOB of gelijk gesteld daaraan zijn. Naast duikbrevetten en dergelijke doorliepen enkel leden een andere vorm van opleiding. Zoals voor vaarbewijs, radar bedieningscertificaat, Marifoon certificaat, compressor-techniek, Basic Life Support, zuurstofkoffer bedienaar en AED bedienaar. Doch de basis van het sportduiken moest men vaak in een andere vereniging gaan halen. Ook een zwembad behoorde niet tot het gebruikelijke.

De Zeeduiker met sportduikers op weg naar een wrakduik op de Noordzee.

De Zeeduiker II met sportduikers op weg naar een wrakduik op de Noordzee.

| omhoog |

DE WERVING

De vereniging zocht steeds naar uitbreiding, mogelijkheden en middelen om het sportduiken voor iedere sportduiker betaalbaar te maken en wilde daarom met iedere serieuze kandidaat daarover wel van gedachten wisselen. Zachtjes hopend op een sponsor die reclame zou willen maken op de zijkanten van het schip. Maar dan niet voor sigaretten en/of bijvoorbeeld maandverband! Helaas is er natuurlijk wel heel wat gebeurd vanaf het begin, wat logisch niet zomaar onder de voet gelopen kan worden. Dit ter informatie van de belangstellenden. Een goed geoliede club duikenthousiastelingen en de eis dat de aanpassingen eerst van de nieuwkomers moeten komen. Als je echt fanatiek bent en sportduiken op de Noordzee je aanspreekt kon je je aanmelden. Daarvoor is een persoon aangesteld die alles op het administratief gebied doet en weet van de "ZEEDUIKER-II".

| omhoog |

DE VERKOOP

Nu is het dan zover, na vele jaren van prettig gebruik van het schip en een gezellig samenzijn zit het er een beetje op. Er is uiteindelijk na 22 jaar besloten tot de verkoop van het schip. Ook dit zal weer democratisch moeten geschieden en eigenlijk hebben de oude bezitters van het schip het onbestendige gevoel en de hoop om, zo af en toe toch nog met haar te kunnen uitvaren voor een wrakduik. Het schip kreeg in 2007 een wel verdiend pensioentje, als woonboot in Exeter Devon te Zuid-West Engeland.

Voor meer informatie over sportduiken of een opleiding daartoe: kijk op www.3sun.nl

| omhoog |